Zuiverheid, HPLC en massaspectrometrie: twee metingen, twee vragen

Macro-opname van kristallijne gelyofiliseerde cake in de hals van een gekantelde vial

2026-07-30

Elke leverancier zet een zuiverheidsgetal op de pagina. Het getal alleen is niet waar het om gaat — de vraag is welke meting eronder ligt en wat die meting kán vaststellen. Twee analyses beantwoorden twee verschillende vragen, en je hebt ze beide nodig.

In het kort

Zuiverheid is het oppervlak van de hoofdpiek gedeeld door het totale piekoppervlak — niet wélke stof dat is.
Massaspectrometrie vergelijkt de gemeten massa met de theoretische massa van de verwachte verbinding.
Samen dekken ze de twee manieren waarop een levering fout kan zijn: verontreinigd, of de verkeerde stof.

Wat een percentage eigenlijk uitdrukt

Zuiverheid wordt bepaald met HPLC. Het monster gaat onder druk door een kolom die de bestanddelen scheidt op hoe sterk ze aan het kolommateriaal binden. Wat er als eerste uit komt bindt zwak, wat later komt bindt sterker. Een detector aan het eind registreert wat er langskomt.

Het resultaat is een chromatogram met pieken. De zuiverheid is het oppervlak van de hoofdpiek gedeeld door het totale piekoppervlak. Staat er 99,4%, dan betekent dat: van alles wat de detector zag, was 99,4% één stof.

Let op wat er niet in die definitie staat. Er staat niet welke stof.

Waarom identiteit een eigen meting nodig heeft

Massaspectrometrie ioniseert het molecuul en meet de massa-ladingverhouding. Daar rolt een getal uit dat je kunt vergelijken met de theoretische massa van de verbinding die je verwacht.

Voor BPC-157 is die verwachte massa 1419,5 g/mol. Voor het TB-500-fragment Ac-LKKTETQ is het 889,0 g/mol. Klopt de gemeten massa met de verwachte, dan heb je een sterke aanwijzing dat het de bedoelde stof is. Wijkt hij af, dan heb je iets anders in handen, hoe zuiver het ook is.

Deze twee metingen samen dekken de twee manieren waarop een levering fout kan zijn: verontreinigd, of gewoon de verkeerde stof.

Wat een verontreiniging met je resultaat doet

In onderzoek is dit geen theoretisch punt. Een monster van 90% zuiverheid waarvan je aanneemt dat het 99% is, geeft een concentratie die 10% naast je berekening ligt. Dat verschuift een dosis-responscurve zonder dat je ziet waaróm.

Erger is een verontreiniging die zelf actief is. Dan meet je het effect van twee stoffen en schrijft het toe aan één. Dat is niet een meting met wat ruis; dat is een meting van iets anders.

Wat wij publiceren en wat dat niet is

PEPTID8 stuurt elke batch naar Janoshik Analytical en publiceert het volledige rapport, met het lotnummer erbij, zodat je de vial in je hand terugvindt in het document. Er staan er nu 22 online.

Dat is een controleerbaar gegeven, geen belofte. Het zegt wat er in de vial zat op het moment van meten. Het zegt niets over wat de stof doet — daarvoor is de literatuur er, en die staat onder elke productpagina met een PMID erbij.